Podobnie jak niemal wszystkie umowy prawa cywilnego zawierana jest przez złożenie przez jedną ze stron oferty, czyli konkretnej propozycji zawarcia umowy oraz świadczenia drugiej strony o przyjęciu tej ofert. Tryb zawierania umowy przewozu w drodze negocjacji lub przetargu zdarza się najzupełniej wyjątkowo i dotyczy najczęściej przypadków nietypowych. Z kolei zastanowić się należy, która ze stron wystepuje w charakterze oferenta, a która w charakterze adresata oferty. Wbrew pozorom nie jest to prosta sprawa. Tradycyjnie uważano, iż z ofertą zawarcia umowy występuje przewoźnik,a za jego ofertę przyjmowano ogłoszonątaryfe. Według tego przeglądu do zawarcia umowy przewozu wystarczyło tylko zamanifestowanie ze strony zainteresowanych podmiotów woli zawarcia umowy na warynkach wynikających z taryfy. Koncepcja taka wydaje się jednak nie do przyjęcia. przecież z ofertą zawarcia umowy wystepuje zwykle klient, usługbiorca, który odczywa potrzebę przewozową.

Mogą się nasuwać także w przypadku, kiedy przewóz dokonywany jest przez samego usługobiorcę najętym od przewoźnika (wyczarterowanym) środkiem transportu. Nie jest dostatecznie jasne, w jaki sposób należy rozumieć określenie zawarte w definicji umowy przewozu, według którego przewoźnik zobowiązuje się- w zakresie swego przedsiębiorstwa… . Chodzi o to, czy umowa przewozu zawarta przez przewoźnika z przekroczeniem owego zakresu jest ważna i czy stosuje się do niej przepisy przewozowe. Wydaje się, iż odpowiedź na to pytanie może być tylko twierdząca. Zwłaszcza, gdy w związku z reformowaniem gospodarki narodowej wiele obowiązujących jeszcze uprzednio barier formalnych jest obecnie przełamywanych. Drugą stroną umowy przewozu, kontrahentem przewoźnika, może być dowolna osoba fizyczna lub prawna. Przy przewozie osób drugą stroną umowy jest zazwyczaj sam podróżny, który następnie staje się przedmiotem przewozu. Wprzypadku przewozów grupowych umowę z przewoźnikiem zawiera organizator przewozu.

Z definicji umowy przewozu (art. 774 k.c. ) wynika, iż jedną ze stron umowy musi być przewoźnik, to znaczy przedsiębiorca mający status prawny przewoźnika. Ustawodawca wychodzi z założenia, iz pojęcie to ma znaczenie ugruntowane zarówno w języku potocznym, jak i w nauce prawa. Za przewoźnika uważa się przedsiebiorcę transportowego uprawnionego do uprawiania działalności transportowej w sposób zarobkowy (za wynagrodzeniam), a więc zawodowy, profezjonalny. Tak więc umowa o przewóz musi być zaliczona do kategoriiumów o charakterze kfalifikowanym. To znaczy, że przepisy normujące umowę przewozu mają zastosowaniejedynie w przypadku, gdy dokonania określonego przemieszczenia osób lub rzeczy podejmujące się za wynagrodzeniem zawodowy przewoźnik. Jeżeli zaś przemieszczania podejmuje się osoba nie mająca statusu przewoźnika lub też podejmująca się przewozu nieodpłatnie- to umowa taka nie podpada pod przepisyprzewozowe, lecz pod najogólniejsze przepisy kodeksu cywilnego.